Decyzję o ugodzie lub pozwie w sprawie kredytu frankowego warto oprzeć na pełnym rozliczeniu i analizie umowy. Wysokość obecnej raty albo kwota umorzenia podana przez bank nie wystarczają do porównania możliwości. Znaczenie mają także dokonane wpłaty, pozostałe zobowiązanie, zakres rezygnacji z roszczeń, koszty pomocy prawnej i czas oczekiwania. Dobry punkt wyjścia to zebranie dokumentów i określenie, jaki rezultat ma zakończyć spór.
Najpierw ustal podstawy roszczeń
Nie każda umowa z odniesieniem do CHF jest oceniana identycznie. Trzeba ustalić status konsumenta, zasady przeliczeń, zakres informacji o ryzyku oraz rzeczywisty wpływ na postanowienia. Podstawą kontroli są przede wszystkim art. 385¹ i 385² k.c. Ocena dotyczy okoliczności zawarcia umowy, dlatego sam wzrost kursu nie zastępuje analizy jej treści.
Jeżeli umowa nie wiąże w całości, pojawia się problem zwrotu świadczeń nienależnych na podstawie art. 405 i 410 k.c. W kalkulacji trzeba uwzględnić również kapitał przekazany przez bank i dotychczasowe rozliczenia. Nie należy utożsamiać kwoty dochodzonej pozwem z sumą, która ostatecznie pozostanie do dyspozycji kredytobiorcy.
Zbierz dane do porównania finansowego
Przygotuj umowę, regulamin i aneksy, a następnie zestaw:
- kwoty i daty wypłat kredytu;
- wszystkie spłaty z rozróżnieniem złotych i franków;
- prowizje oraz inne opłaty wymagające odrębnej oceny;
- saldo wskazywane obecnie przez bank;
- treść i daty reklamacji, wezwań oraz odpowiedzi banku;
- pełną propozycję ugody wraz z załącznikami.
Przy spłatach w różnych walutach zachowaj oryginalne kwoty i dokumenty. Przeliczenie całej historii według jednego współczesnego kursu może zniekształcić porównanie. Warto też wskazać, czy kredyt był nadpłacany, refinansowany lub już całkowicie spłacony.
Sprawdź, co rzeczywiście obejmuje ugoda
Ugoda polega na wzajemnych ustępstwach służących zakończeniu sporu lub niepewności co do roszczeń, zgodnie z art. 917 k.c. Bank może proponować zmniejszenie zadłużenia, zmianę waluty, zwrot części wpłat albo zamknięcie kredytu. Każdą propozycję trzeba policzyć według jej własnych warunków.
Sprawdź końcową kwotę dopłaty lub zwrotu, dalsze oprocentowanie i termin płatności. Ustal również, czy obie strony rezygnują z roszczeń w porównywalnym zakresie, jak rozliczają koszty prowadzonego procesu i kiedy bank wyda dokumenty dotyczące hipoteki. Jeżeli porozumienie przewiduje umorzenie długu, przed podpisaniem należy osobno ocenić jego skutki podatkowe w konkretnej sytuacji.
Uwzględnij pełne koszty postępowania
Budżet procesu powinien obejmować opłaty sądowe, uzgodnione wynagrodzenie pełnomocnika, ewentualne wydatki dowodowe oraz koszty kolejnych instancji. Poproś o wyjaśnienie, czy umowa o pomoc prawną obejmuje apelację, obronę przed odrębnym pozwem banku i końcowe rozliczenie. Istotny jest także sposób obliczania ewentualnej dodatkowej części wynagrodzenia.
Art. 98 k.p.c. przewiduje zasadę zwrotu niezbędnych kosztów przez stronę przegrywającą. Nie oznacza to automatycznego odzyskania całego wynagrodzenia zapłaconego własnemu prawnikowi. Wynik częściowy może wpłynąć na podział kosztów. Czas procesu należy traktować jako osobny element decyzji, bez obietnicy konkretnej liczby miesięcy.
Jak zaplanować dalsze działania?
Po analizie dokumentów można przygotować stanowisko wobec banku, wezwanie do zapłaty, propozycję negocjacji albo pozew. Przed zmianą sposobu spłaty należy ustalić jej podstawę prawną i możliwe konsekwencje. Kwestia czasowej ochrony podczas procesu wymaga odrębnej oceny; ogólne reguły zabezpieczenia roszczeń wynikają z art. 730 i 730¹ k.p.c.
Pomagam porównać ugodę i postępowanie sądowe w sprawach kredytów frankowych, określić koszty oraz przygotować potrzebne pisma. Przekaż informację, czy kredyt jest nadal spłacany, czy bank przedstawił ugodę i czy trwa już postępowanie. W celu omówienia dokumentów i zasad współpracy skontaktuj się ze mną.
Podstawy prawne i źródła
- Kodeks cywilny, art. 385¹–385², 405, 410 i 917
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 98–100, 730 i 730¹
Autor: Marcin Kamiński, radca prawny.